“  شبت بخير، عيدت مبارك. سال پيش اين موقع فكرش رو هم نمي كردم كه توي اين احوال باشم… كاش من مثل مسيحيا مسلمون مي شدم، كاش تووي  محروميت آموزه بودم و تشنه اسلام، كاش عرفان نخونده بودم پيش از اينكه خودم اونا رو تجربه كنم ؛ كاش با علم ايمان داشتم، كاش مرزهام رو بتونم دوباره پيدا كنم…. كاش شك هميشه مقدمه يقين باشه.        كاش خدا واضح تر بود”

سرما خورده و داره شير برنج مي خوره… تاكيد مي كنه كه خوشمزه هست و مامانش برايش اختصاصي پخته.هر چقدر راه مي آيم كه يك قاشق هم به من بده،قبول نمي كنه… مابين شيربرنج خوردنش سوال پيچش مي كنم و حرفهاي بين ما رد و بدل مي شه… با اطمينان از حال و امروزمون و آينده اي كه خوب و به قول معروف peaceful هست،حرف مي زنه… اما من باور نمي كنم و مدام در جنگ و جدال با خودم و تربيتي كه شدم هستم، با داوري ها و بالا و پايينهاي كه هر روز خودم و رفتارم رو مي كنم… شير برنجش تمام شده و يك چاي هم خورده اما من ديگه اشتهاي ناهار رو ندارم…

مانده ام امروز و اين اگرچه در ظاهر كوچك است، چه خواهم كرد اگر بزرگترها ( رفتارها، روشها ) به سراغم بيايند…..

مي خواهم هم باشم هم نباشم…يك چيزي در مضامين راه رفتن برخلاف جهت…يك شكي كه عقل سربه سرم مي ذاره و هشدار مي ده… گاهي شبيه شكهاي بي مورد مرض گونه مي شه.شبيه ترديد در بديهيات

نمي دانم

دلم يك تنهايي عجيب غريب مي خواهد.يك مجردي ناب، مجرد از زمان و مكان و اشخاص.

هوس كردم ، بروم در يك جنگل تاريك كه گه گداري نور خورشيد از لا به لاي شاخه ها برايم راه باز كند.يك كلبه چوبي داشته باشم، شبها در آن بخوابم و روزها بيايم بيرون و بروم در جنگل قدم بزنم و خوراكي پيدا كنم.تبرم را بگذارم روي دوشم و هيزمم را در همين بين جمع كنم…

از تمام تكنولوژيها فقط يك MP3 player  خوب داشته باشم، پر از موسيقي و سخن ارزشمند.اگر شد GPRS  هم داشته باشم بد نيست و البته كتاب.

دوربين نمي خواهم چون مي خواهم چشمم را ثبت كننده اين همه مناظر قرار بدهم و تنها گوشم باشد كه صداي آرامش را بشنود.

مي خواهم يك جنگل نسبتا بي خطر را انتخاب كنم چون تفنگ با خودم نمي برم.

دلم يك مجردي ناب مي خواهد.

دلم يك مشام پر از بوي نم جنگل

يك بغل رطوبت مي خواهد

هفتم آبان ماه (29 اکتبر) روز جهانی کروش کبیر مبارک باد.

دریغا که امروز ما بی بهره هستیم و دلخوش به گذشته… اولین منشور حقوق بشر در دنیا از ماست و ما اکنون  در جستجوی حقوق از دست رفته ی خود.

جاوید نامت و سبز راهت…

دم عيد وقتي تقويم سال جديد را مي خرم  دور تعطيلات وسط هفته خط مي كشم ، روز تولد اعضاي خانواده و دوستان را پر رنگ مي كنم و دور روز فوت پدربزرگهايم  يك خط سياه مي كشم كه هر وقت به آن تاريخ مي رسم فراموش نكنم كه برايشان هديه بخرم، تبريك بگويم و بر سر مزارشان بروم.به گمانم خيليها مثل من هستند.

سال گذشته دم عيد علاوه بر اين خطوط و يادآوريها، وقتي به 88/8/8 رسيدم يك علامت ستاره گذاشتم و نوشتم منتظر استجابت هستم، منتظرم باش .احساس مي كردم كه آن اتفاق دوست داشتني برايم در همان روز خواهد افتاد يا تا آن روز افتاده و من …

يك ماه پيش تا نزديكيهاي خريد بليط به مشهد هم رفتم اما نشد…

خلاصه آنكه مانده ام منتظر كه چه مي شود؟! چه اتفاقي خواهد افتاد؟!

برخي اين جفت و جور شدنها را به فال نيك مي گيرند و حتي آن را اقتران سعدين نيز خوانده اند.خيلي از محضرها براي اين روز وقت قبلي داده اند و سرشان شلوغ است.خيليها افتتاح شركت و محل كسبشان را اين روز انتخاب كرده اند.حتي برخي تولد بچه اشان (زايمان )را براي اين روز گذاشته اند.اما من هيچ كدام از اينها نيستم.دستم خاليست و منتظر عنايتي و گشايشي هستم.

السلام عليك يا غريبا الغربا

یکی از روش هایی که راحت میشه از شر فیلتریگ خلاص شد استفاده از یک سرور لینوکسی در یک کشور دیگه و برپایی Socks Proxy هستش که قبلا اینجا در موردش و نحوه اتصال به سرور در لینوکس نوشته بودم.

خوب اول یک توضیحی بدم که اصلا نگران نباشید که سرور لینوکس تو کشور دیگه از کجا گیر بیارید کافیه به این وبسایت بروید که کارش معرفی سرویس دهنده های رایگان این نوع سرورهاست، ترجیحا به چند لینک آخر مراجعه کنید بطور مثال yunix که نحوه ی در یافت یک حساب کاربری رایگان در سرور خودش رو توضیح داده پس کافیه یکم جستجو کنید تا یه سرور رایگان گیرتون بیاد (یکم با  آی آر سی هم آشنایی داشته باشید همه چیز حله).

خوب حالا فرض می کنیم که اکانت رایگان یا غیر رایگان شما ایجاد شده و آماده اید که از آن استفاده کنید. قبلا درمورد نحوه ی اتصال به سرور در لینوکس توضیح داده بودم حالا در ویندوز ابتدا یک برنامه معرفی می کنم به اسم Putty که یک کلاینت ssh و telnet هست و باید از اینجا دانلود کنید و در جایی مثلا دسکتاپ قرار بدید.

روی کیبورد Start+R رو با هم فشار بدید تا پنجره RUN برای شما باز بشه و توش تایپ کنید cmd و اینتر کنید. در پنجره cmd باز شده وارد دسکتاپ شوید که برنامه putty رو اونجا دانلود کرده بودید به این صورت:

C:\Users\YOU>cd Desktop


حال  برای اتصال بوسیله برنامه به این صورت عمل می کنیم:

C:\Users\YOU\Desktop>putty.exe user@server -p <port> -D 6547

از عبارت p- زمانی استفاده می کنیم که اعلام کنند از پورت خاصی استفاده کنید مثلا در سرور yunix باید از پورت 666 استفاده کنیم، در غیر اینصورت اصلا این سوئیچ را قرار نمی دهیم. بجای user از user name خود در سرور مقصد و بجای server هم آدرس سرور یا آی پی آن را قرار می دهیم مثلا user@yunix.net و در مورد سوئیچ D- و مقدار آن و نحوه ی تنظیم فایرفاکس قبلا توضیح دادم که می توانید از آنجا بخوانید و به همین راحتی فیلترینگ را دور بزنید.

پی نوشت: خیلی از هاست هایی که برای دامین های شخصی مورد استفاده قرار می گیرد یکی از امکانات آن ssh access می باشد که شما را از سرور های دیگه و رایگان و غیر رایگان بی نیاز می کند.

با اینکه از دوستان شنیده بودم که نمایشگاه امسال ارزش رفتن ندارد اما به سبب شغلم که باید از هر نمایشگاه و همایشی سر در بیاورم یک بعدازظهر دلچسبم را به مصلا نمایشگاه رسانه های دیجیتال اختصاص دادم.

از ایستگاه مترو که خارج شدم دویدم به سمت اتوبوس صلواتی!! جمعیت بد نبود، نسبتا خود را مشتاق نشان می دادنند و بیشتر جوان بودنند. این وسط چند مادر عزیز را هم دیدم که بچه بغل آمده بودنند با هزار مکافات. با نقشه نمایشگاه و خودکار و کاغذ سفید شروع به چرخیدن کردم. در غرفه ای نمایش برگزار کرده بودنند و بازیگر بیچاره عرق ریزان داشت فرهنگ سازی می کرد، صورتش را هم سفید کرده بود (!!).آن جلوتر کاریکاتورهای بی نمکی به دیوارها آویزان کرده بودنند، با پوسترها و تصاویر می خواستند بگویند که فلان سایت جیزه ، آخ آخ مادر عزیز حواست کجاست بچه ات رفته توی فلان سایت و …

ترجیح دادم از این بخشها بگذرم و سری بزنم به بخش استانها و سازمانها.گویا برای خالی نبودن نه تنها  این بخش که کل نمایشگاه، وزارت ارشاد زحمت کشیده بود و همه شعباتش را سایت دار کرده بود(کیفیتش را خودتان حدس بزنید) و آورده بود به نمایشگاه .

خبرگزاری محترم ایرنا هم قبول زحمت کرده بود و تشریفش را آورده بود….اوف باور کنید تا دم غرفه رفتم و خواستم که لیچاری بارشان کنم اما ولشان کردم و برگشتم. کمی با وزارتخانه بی هلو صحبت کردم، خیلی افسرده بودنند و مدام می گفتند خب اینای که شما میگید به ما ربطی نداره و آهی می کشیدند.بعد هم به دیوار خوردم و برگشتم. آ .. نه صبر کنید در همین طبقه اگر اشتباه نکنم راه به راه غرفه کشور لبنان را دیدم!! خلاصه آمدم طبقه پایین

و چشممان به پونه خورد و ما هم که در خیزش مارگونه ی کم و کاستی نمی گذاریم ویراج دادیم و از کنار غرفه سپاه و متعلقاتش به سمت دیگر رفتیم.اما گمان کردیم که رفتیم.اینجا پر بود از همان مراکز حالا با اسم و رسمی دیگر، آمده بودنند تا در جنگ نرم کله دشمن را بکوبند به دیوار ، یکی از همین مراکز با اعتماد به نفسی ستودنی یوتوب آر آی ساخته بود. دیدم نمی شود از این غرفه بگذرم و چیزی نگویم.رفتم جلو با لبخند گفتم : واقعا خسته نباشید پسر آمد جلو لبخندی زد و گفت: ممنون ( کارتی به من داد رویش نوشته بود آی لاو یو ) نگاهی کردم و گفتم ان شالله به فیس بوک آی آر می پیوندید.چشمکی با لبخند تحویلم داد و گفت: نه لطفا آدرس پشت این کارت را نگاه کنید. با این آدرس حق شکایت از ما رو ندارند. همچنان با لبخند (زورکی) گفتم :خب این چه کاریه؟  شما تقلید و تقلب رو خیلی دوست دارید نه؟ نیست اینطور؟! باز به حرف خودش ادامه می دهد و من بی اعتنا می گویم امیدوارم ازتون پس بگیرن .

همین طور  رد می شدم و نگاه می کردم و با برخی کل کل می کردم و با برخی خوش و بش.کلی فید بک مجانی در اختیار برخی سایتها قرار دادم و از نظرات گوهربارم مستفیذشان کردم.

نهایتا خانمی یخه ما را گرفت و از ما نظر خواست که نمایشگاه چه طور و ….  و من هم جای شما خالی نمایشگاه را در مجموع ضعیف ارزیابی کردم.

طبق روال همه نمایشگاهها در صف غذا ایستادم ناهاری نوش جان کردم و آمدم.

پی نوشت : از این به بعد اگر توانستیم و صاحب خانه محترم این وبلاگ ، ما را شایسته دیدنند.مزاحم می شویم

پی نوشت بعدتر:فهرست برگزیدگان نمایشگاه رسانه های دیجیتال دیدنی است